Rosa van Bommel doet je dansen op de rand van ongemak en overgave. Haar nederlandstalige poëziepop is filosofisch, activistisch en fucking vervangbaar. Ze schrijft over de onmacht die gepaard gaat met het leven in het laat-kapitalisme, bewijsdrang en hetgeen alles verbindt; liefde. Een greep uit haar inspiratiebronnen zijn Spinvis, Björk en Talking Heads.