Het is hartje zomer 2017. Aan de picknicktafel in Desi’s tuin tokkelt Elske wat op haar gitaar, samen zingen ze een -toen nog- onbekend lied. De buurman loopt de tuin in en vraagt hen lachend: ‘Wat is dit? Picknickpoëzie ofzo?’ In de jaren hierop speelde Picknickpoëzie al op o.a. Stukafest, Festival Woest, Muziek bij de Buren, Stadsfestival Zwolle, ArtEZ Studium Generale en in het randprogramma van het vrijheidscollege van Aafke Romeijn op Bevrijdingsfestival Overijssel. Na het vele optreden als singer-songwriter-achtig duo, voelden de twee vrouwen dat Picknickpoëzie klaar was voor uitbreiding. Dus verzamelden ze een groep bevlogen muzikanten om zich heen. Dit mondde uit in een hartstochtelijke muzikale ontmoeting tussen vurige cajon, warme elektrische gitaarsound, bezielde bas en melancholische trompetklanken. Samen met de roerende taal en spannende samenzang van twee levensperformers op front vond Picknickpoëzie haar ideale formatie. Nederlandstalige poëtische pop door twee eigenzinnige snuiters en een viertal buitengewoon charmante instrumentalisten. Vol verwondering over de wereld om zich heen probeert Picknickpoëzie het leven te vatten in woorden op muziek. Dit kan zowel uitmonden in scherpzinnige elektronische komedie, als in melancholische liedjes om bij weg te dromen. Jong, brutaal en ontwapenend, zijn ze van plan het hart van muziek-luisterend Nederland te stelen.